Jacek Inglot

pisarz science fiction

Jacek Inglot – polski pisarz science fiction i nie tylko. Ukończył Liceum Ogólnokształcące Nr 1 we
Wrocławiu i filologię polską na UWr. Po studiach pracował jako nauczyciel, później jako redaktor,
mieszka i tworzy we Wrocławiu.
Debiutował opowiadaniem „Dira necessitas” („Feniks” 2'1986). Autor powieści „Inquisitor” (1996,
wznowionej w 2006 jako „Inquisitor. Zemsta Azteków”) i „Quietus” (1997, wydanie rozszerzone 2011)
(obie nominowane do Nagrody im. Janusza A. Zajdla) oraz zbioru opowiadań „Bohaterowie do
wynajęcia” (2004, wspólnie z Andrzejem Drzewińskim). W 2009 roku wydał baśń fantasy dla dzieci
„Eri i smok”. W 2015 roku ukazał się zbiór autorskich opowiadań pt. „Sodomion”, a w 2016 powieść-
dyptyk „Polska 2.0”, ukazująca alternatywne wizje Polski przyszłości.
Przez wiele lat był czynnym krytykiem na łamach „Fantastyki” i „Nowej Fantastyki”, publikując liczne
recenzje i artykuły.
Od połowy lat 80. publikuje również opowiadania, w sumie napisał ich ok. 30, szczególnie zasłynął
tekstami będącymi satyrą na polski fandom fantastyczny, takimi jak „Scence and Fiction, Inc.”, „Las
liberte” i „Brzózka i mistrzowie” (opublikowane wbrew woli autora jako „Brzózka i bohaterowie”),
które ukazały się w miesięczniku „Science Fiction”. Publikował opowiadania i teksty publicystyczne w
„Feniksie”, „Nowej Fantastyce”, „Sfinksie” oraz „Playboyu”.
Inglot pisuje też prozę niefantastyczną. Jego pierwszą powieścią o tematyce współczesnej jest
„Porwanie sabinek” (2008), w 2012 roku ukazał się „Wypędzony”, książka opowiadająca o Wrocławiu
w 1945 roku. Nie ogranicza się do jednej konwencji literackiej. Pisze zarówno hard SF, jak i fantasy,
horror czy historię alternatywną, dobrze sobie radzi również w mainstreamie, tworząc powieści
sensacyjne i historyczne.